MISTYCZNE INTRO małgorzata radziszewska
Pragnę wspiąć się po ścianie rozkoszy
graniczącej z murem obojętności…
By na chwilę pozbyć się siebie…
by na chwilę stać się swoją najgorszą stroną osobowości…
Zajrzeć w głąb swojej powłoki duchowej….
Wypchnąć z siebie moralny wstręt…
i wypełnić się przewrotnym pożądaniem.
Myślałam, że znam siebie, swoje możliwości…pragnienia…
jednak jest jedna część mnie, która jest nieobliczalna
i sama decyduje o swoim działaniu,
sama uwypukla granice między strachem
a gładkim obliczem sumienia.
Są dni, kiedy boję się siebie…
Są noce, gdy boję się snu…
Są zakamarki mojej psychiki,
do których nigdy nie zaglądam bez świeczki…
PRZEŹROCZE małgorzata radziszewska
Gdybym była szybą
Nie miałabym przeszłości
Ale czy miałabym przyszłość?
A może przeszłość i przyszłość
To byłoby to samo…
Świat też nigdy nie byłby do góry nogami…
Być szybą? Hm…to kuszące
Ale to ja wolę kusić niż być kuszona.
ZEGAR małgorzata radziszewska
Dwa ostre noże
Otoczone tarczą zapomnienia…
I mechanizm,
Który odlicza po kawałku istnienie…
Przeszłość, teraźniejszość, przyszłość….
To już za sekundę…
‘**’ małgorzata radziszewska
Zawisnąć raz
w zawiesinie czasu bym chciała
Wstrzymać oddech
i ukłonić się swojemu odbiciu
Zgiąć w pół ciało
i tak niczym embrion pozostać w puchu przez jakiś czas…
‘****’ małgorzata radziszewska
Zaledwie kilka łez temu byłam sobą…
Teraz to już nie ja…
To takie żałosne…
Ja czy nie ‘ja’
Dla nich zawsze to ja
Wiem natomiast,
że ja kocham tę ‘ja’,
która nie bez powodu jest mną.