PORZĄDEK jacek x.worobic
Twoja dusza - Twoje serce
moje myśli - moje wiersze
nasz czas i przestrzeń
Twoje i moje jestem.

Ziemia krąży wokół Słońca
Słońce w ramieniu Galaktyki
krąży wokół jej centrum.
Pierwsza jesteś Ty - płomienne sacrum
z włosami jak Warczkocz Bereniki
a potem ja profan na końcu.


MIŁOŚĆ 
jacek x.worobic
Wiem, że Ty zawsze jesteś - 
w myślach kurczy się przestrzeń,
daleko równa się blisko.

Pamięć zastępuje obecność,
chwila równa się wieczność,
w przestrzeni odmierzanej myślą.

Wiem, że Ty zawsze czekasz,
ale przestrzeń rozległa
dzieli nas niepojętą metryką.

Co mam robić w tym niebie?
Jak przybliżyć mam Ciebie
by powiedzieć Ci wszystko dotykiem?

 

MY  jacek x.worobic
Było, jest, będzie

za nami, przed nami
na lewo, na prawo
pod nami, nad nami
niebo, ziemia, piekło

zawsze, wszędzie
jednocześnie
- taka nasza epoka

Twoje ciepło (płynie) do mnie
(takie moje szczęście)
Moje ciepło (płynie) do Ciebie
(takiej Tobie ufać)
- taka nasza entropia

Taka nasza przestrzeń.
Tak mówi nauka.


JESTEŚ 
jacek x.worobic
Miejscem, czasem, zdarzeniem
Ciąg moich kroków
zbiega co Ciebie
Granicą, przestrzenią zupełną
Ciąg moich marzeń
zbiega do ciebie
Założeniem i tezą
Ciąg moich symboli
zbiega do Ciebie
Nieudowodnionym twierdzeniem
Ciąg moich myśli
zbiega do Ciebie
Moim wszystkim
Jak wykazuje dowód


TRZY MINUTY CIEBIE 
jacek x.worobic
Jesteś we mnie nie śpię
Oczekiwanie
Kartka przed Tobą będziesz ze mną
Gotowość
Odcisk Twojej ręki ślad pióra
Litery
Drogi Twoich myśli ciśnienie wzroku
Zdania

Twój świat dla mojej miłości
List

 

CZASY  jacek x.worobic
Liczymy nieba
namalowane nad głowami
jak boskie baldachimy.

Słońce je wypala
aż wypali doszczętnie
i gdy nic już nie chroni naszych głów
po staje się znów przed.

Wtedy liczymy słoneczne sekundy
do chwili gdy nadejdzie teraz

 

 [c] 2004 jacek X.WOROBIC

.