Jestem podatny jak świnia
na gnój tego świata
gdzie anioły czuwają
nad ulepszeniem systemu
wydalania.
*** piotr 'puciek'
puczkieło
poduszeczki miękkiego wyznania
poruszyły cienkie warstwy codzienności
miały swoje gwiazdy i spostrzeżenia
warstwami cienkimi jak noc
otulały błędnych rycerzy
a poświata
krążąca nad miastem
zawiodła ostatnie
mgnienie
wrażliwości
***** piotr 'puciek'
puczkieło
zatopmy białe krokodyle
wyjdźmy naprzeciw nas samych
zróbmy to co nas przerasta
wyrwijmy chwasty naszych niedoli
pamiętajmy o nas
i bez nas
wniknijmy w najgłębsze struktury naszych umysłów
powiedzmy słońcu NIE
trwajmy bez namiętności
łagodźmy blizny
przyznajmy się do błędu
otaczajmy krąg
bardziej niż żywi
lecz nie do końca
bierzmy prawdę
głębią się chwalmy
a zaiste będzie
wielka niewiadoma życia....
**** piotr 'puciek'
puczkieło
gnałem przez noc kiedyś
miałem konia i złotą karetę
miałem pachołka na życzenie
byłem wielki i zarazem wspaniały
aż przyszło coś czego wy oczekujecie
aż przyszła wielka niewiadoma
i czytelnik by chciał i mógł zmieniać
kształtować rzeczywistość
i pragnąłby zdobywać własną twórczość
odnalazł by byt
którego nie zna
jak wyspę nieodkrytą
leci dalej i woła i chce i pragnie
zamknąć w więzieniu
najwspanialsze dobro
którego nie pojął
udusić
stłamsić
własną duszę
towarzyskiego psa
żeby nie było że swoją...
*** piotr 'puciek'
puczkieło
wierzę w chwile codzienności
mam umysł i kalekie spojrzenie
odczuwam doskonałość
istot
w obłędnym twierdzeniu
własnego
sumienia