*** piotr 'pio' głowacki

Nalej wody w dzban i przy mnie siądź,
oddychaj niepewnie na moją skroń.
Zerwij łąkę dzikich ziół
i czystą wodą mnie racz,
wodą dla trzeźwości umysłu,
ale haszu fajkę spal
i w zamroczeniu odszukaj mój znak.
Zaparz czajnik świeżych ziół
i pij do samego dna
z Tobą wypiję i ja
i miłość tchnij w powietrze mi
-to jakbym spalił wszystki hasz!

Nalej wody w dzban i przy mnie bądź,
oddychaj pewnie na moją skroń
i z łąki dzikich ziół,
w nas zostaje ślad
i czysta woda zmyjemy
niedobrej przeszłości strach.

Przyniosę wody dla naszych roślin,
a Ty po prostu siedź i bądź
zajmując się moją nietrzeźwością.
Oddychaj na moją skroń,
kiedy usiądę i ja 
i tchnij w nasze powietrze
całą miłość swą,
tchnij-tchnąłem i ja!
-to jakbym spalił wszystki hasz,
choć nieczęsto rośnie taka łąka ziół.

{c} 2006 piotr GŁOWACKI